Waarom ik geen fan ben van hekjes, poortjes en een time-out? dat leg ik je hier graag uit
Een poortje of hekje tussen twee honden klinkt zo logisch. De ene hond kan niet met de andere overweg, of de ene wil de hele dag spelen terwijl de andere gewoon rust zoekt. Dus zet je er een hekje tussen: ze zien elkaar nog, maar ze laten elkaar met rust. Toch zie ik in de praktijk dat dit het probleem zelden oplost. Heel vaak wordt het zelfs erger.
Het gedrag verdwijnt niet, het verhuist
Gedrag los je niet op met een barrière. De hond die een andere hond geen rust gunt omdat hij altijd wil spelen, blijft die drang houden. Hij staat aan het hekje te piepen, te blaffen, te springen en te fixeren. De andere hond voelt die druk, ook al is hij fysiek afgeschermd. Zo bouwt de spanning zich dag na dag op, bij allebei. Je hebt dan niet twee honden die rust hebben, maar twee honden die nergens heen kunnen met hun energie en frustratie.
Wanneer het hekje dan toch even opengaat, komt alles er in één keer uit. Overdreven enthousiasme, opdringerig gedrag, gegrom, soms kan dit leiden tot een gevecht. In de ergste gevallen zie ik zelfs gevechten door het poortje heen omdat de honden elkaar wel kunnen bereiken maar niet echt kunnen ontlopen. Eigenaars concluderen dan dat de honden niet samen kunnen leven maar, In werkelijkheid hebben ze het nooit mogen leren.
Honden die steeds gescheiden worden, bouwen geen relatie met elkaar op. Ze leren elkaars signalen niet lezen, ze leren niet wanneer de ander genoeg heeft, ze leren geen grenzen respecteren en ze ervaren nooit hoe fijn het is om rustig naast elkaar te liggen of heerlijk samen te spelen. Hoe wil je dat ze overweg kunnen met elkaar als ze nooit de kans krijgen om dat te oefenen, onder jouw begeleiding?
Steeds meer scheiden, en zelfs straffen met een time-out
Wat ik de laatste tijd steeds vaker hoor van baasjes is dat trainers bij wie ze eerder zijn geweest hen adviseren om de honden steeds meer van de roedel te scheiden. Eerst met hekjes en poortjes, en bij sommigen gaat het nog verder: de hond krijgt een time-out in het toilet of een andere kleine ruimte. De baas moet dan heel duidelijk zeggen waarom, en daarna gaat de deur dicht. Maar wat doe je daar nu mis aan?
Een hond begrijpt geen uitleg, hij begrijpt wat jij op dat moment uitstraalt en wat hij op dat moment voelt. Een hond die met een dichte deur in een kleine kale ruimte wordt gezet, ervaart geen les, hij ervaart stress. Voor een roedeldier is buitengesloten worden een van de meest stressvolle dingen die er bestaan. Hij weet niet wat hij verkeerd deed, hij weet niet wat hij in de plaats had moeten doen en hij weet niet wanneer hij er weer bij mag. Wat hij wel leert, is dat spanning in huis eindigt met alleen zijn. Dat geeft angst, onzekerheid en vaak nog meer frustratie en die komt er de volgende keer weer uit.
Het raakt ook jullie relatie. Jij bent de persoon op wie je hond moet kunnen vertrouwen, degene die hem rust en richting geeft. Als jij degene bent die hem straft door hem op te sluiten, ontstaat er twijfel. Sommige honden worden schuw of wantrouwig, andere worden juist drukker en opdringeriger omdat ze nog meer aandacht en verbinding zoeken. En de oorzaak van het gedrag, het gebrek aan structuur, rust en duidelijke grenzen is nog helemaal niet aangepakt.
Wat wordt er van je hond verwacht?
Bij een hekje of een gesloten deur weet je hond niet wat jij van hem wilt. Mag hij kijken, blaffen, piepen, kalmeren? Er is geen duidelijke boodschap, dus bepaalt hij zelf hoe hij met de spanning omgaat. Dat geeft onrust en geen veiligheid.
Waarom ik zo voor grenzen, regels en beperkingen ben
Honden vinden het geweldig als ze weten waar ze aan toe zijn. Ze functioneren er geweldig onder. Duidelijke grenzen, regels en beperkingen zijn voor een hond geen straf, maar rust. Als jij kalm en consequent aangeeft wat kan en wat niet, hoeft je hond het niet meer zelf te regelen. Hij leert dat hij mag ontspannen, dat jij de situatie in handen hebt en dat de andere hond ook gewoon een huisgenoot is. Het verschil met een time-out is groot: je sluit je hond niet buiten, je begeleidt hem binnen de roedel. Respect naar mens én dier groeit uit duidelijkheid en kalme leiding, niet uit afscheiding.
Praktische tips
Leer je hond rust te nemen. Een hond die niet kan afschakelen, kan ook niet kalm met een andere hond omgaan. Oefen op een vaste rustplek of mat en bouw dat rustig op.
Grijp in vóór de spanning ontploft. Let op de eerste signalen: strakke blik, stijf lichaam, oprollende energie. Onderbreek op dat moment, niet pas als het te laat is.
Geef spel een begin en een einde. Een hond die elke andere hond wil uitnodigen, leert dat spelen op afspraak is. Stop het spel op tijd, laat beide honden even kalmeren en begin dan eventueel opnieuw.
Leer de speelse hond ook ‘genoeg’ te respecteren, zowel van jou als van de andere hond.
Laat honden korte, rustige momenten samen beleven, bijvoorbeeld tijdens een gezamenlijke wandeling, waarbij ze naast elkaar lopen in plaats van oog in oog te staan. Dat bouwt een band op zonder de druk.
Merk je dat het thuis niet lukt, of is er al een gevecht geweest? Wacht dan niet af, want gedrag lost zichzelf zelden op.
Heb je het gevoel dat je honden steeds verder uit elkaar groeien, of kreeg je het advies om ze te scheiden of te straffen? Plan dan een gedragsconsult in. Samen kijken we naar wat er echt speelt en hoe jij en je honden weer in balans komen.
#hondengedragsdeskundige #hondengedragscentrumkellyschenkels #roedelgedrag #structuurvoorhonden
Auteur Kelly Schenkels